Symposium 2027 – De bedekte mens
van existentiële schaamte naar onverdedigd aanwezig zijn in verbinding
1 Oktober 2027 | Breda (NL) | Het Witte Kerkje Terheijden
gezonde Een symposium speciaal voor hulpverleners
We hebben als professionele hulpvrelener geleerd dat toxische schaamte een ‘wond’ is die we moeten fixen of ontladen of de overtuigingen van moeten onderzoeken. Want ons schamen is neit nodig. Dus daar kunnen we een client bij helpen. Alleen er zijn twee soorten schaamte. Een soort is de schaamte die we kunnen ‘begrijpen’. Die gaat over iets aanwijsbaars. Iets dat we hebben gedaan (of juist niet hebben gedaan). En op dit soort schaamte werken interventies best.
Maar… er is nog een andere soort schaamte. Die gaat niet over iets dat is gebeurd, maar over wie we ZIJN als mens. Of erger: DAT we er zijn. Dat WIJ er zijn. Dat is existentiele schaamte voor ons hele wezen. Dat heet toxische schaamte. En niet voor niets, want het voelt als vergif.
Dit soort schaamte is ontstaan in verbinding, of beter, in gebrek aan diepe hechting in verbinding. Als een kind moet keizen tussen hechting of autonomie dan heeft het geen keuze. Dus het kind zal altijd kiezen voor hechting, ook als die ‘slecht’ is of niet goed genoeg voor wat het kind nodig heeft.
Het lastige is dat wij geneigd zijn te denken dat ouders zich dit ‘bewust’ zijn. Hier voor kiezen of dit met begrip kunnen veranderen. Maar DAAR zit hem nu net de kneep. NIEMAND wil zijn kind beschadigen!
Dus als dat gebeurt, dan is dat door een patroon in de volwassene dat zelf niet goed is ontwikkeld. Het kind gaat geheel per ongeluk zorgen voor de ouder in plaats van zijn eigen autonomie ontwikkelen, en ontwikkelt een diepe schaamte voor zijn behoefte aan autonomie.
Dat we professionele afstand moeten bewaren om onszelf te beschermen — niet wetend dat die afstand vaak slechts beschermende dissociatie met een stropdas om is. Maar wat als die afstand je niet beschermt, maar je juist leegzuigt? Wat als toxische schaamte geen gedachte is, maar een chemisch gif in de weefsels dat ontstaat wanneer een mens leert dat zijn blote existentie een overlast is
Welkom op het eendaagse symposium Het onvoltooide mens-zijn, tevens de aankondiging van het vervolgdeel De bedekte mens – Van existentiële schaamte naar onverdedigd aanwezig zijn in verbinding
Je kent de protocollen. Je beheerst de technieken. En in de spreekkamer geef je elke dag alles wat je in huis hebt. Je bent een toegewijde professional en je bent écht goed in wat je doet.
Maar achter de schermen voel je de schuring. Sommige cliënten blijven — ondanks al hun analytische inzichten, verbaal vermogen en jarenlange therapie — onwrikbaar vastzitten onder een fysiologische Sluier. Ze spelen onbewust de Duchess Game: ze presteren de heling om hun diepste schaamte bedekt te houden
Dit is geen congres waar je luistert naar de zoveelste theoretische behandelmethode of een nieuwe cognitieve tool. Dit is een fundamentele en biologische paradigmaverschuiving. We breken met de illusie van het ‘redderssyndroom’, de dwang van de Dragon-persoonlijkheid
Echte transformatie vraagt niet om nóg een techniek, maar om het bouwen van het essentiële ’tweede been’ in de zorg: jouw eigen Onverdedigde Staat van zijn
We nemen je deze dag mee in een zorgvuldig opgebouwde reis van het hoofd naar het lijf, van de theorie van de overleving naar de diepe, verticale bedding van de praktijk.
Wat je kunt verwachten
Tijdens dit eendaagse symposium ontdek en ervaar je:
De ontmoeting in de Onverdedigde Staat
Tijdens deze dag gaan we als sprekers in een rauwe, ongefilterde dialoog — met elkaar en met de zaal. We spreken niet vanaf een hoog verheven podium, maar vanuit de belichaamde ontmoeting met onszelf in het moment, de ontmoeting met elkaar, en de ontmoeting met jou in de zaal. We creëren een diepgaande, intieme setting waarin je niet simpelweg luistert naar theoretische verhalen, maar aan den lijve gaat ervaren wat het boek De Bedekte Mens probeert uit te leggen.
De fundamentele paradigmaverschuiving: Van Sluier naar Wedergeboorte
Toxische schaamte is geen ‘foutje in de software’ of een cognitief defect dat medisch weggepoetst moet worden. Het is een bevroren overlevingsfysiologie, een gepauzeerd ontwikkelingsproces dat we alsnog mogen voltooien. Dat voltooien gebeurt niet door protocollen, maar in de rauwe ontmoeting van mens tot mens die je tijdens deze dag fysiek ervaart. In de zaal, met elkaar en met ons.
Het onmisbare ’tweede been’: Stop met dweilen in de spreekkamer
Energetisch leeglopen in je praktijk ontstaat niet door een gebrek aan weekenden of sauna-bezoeken, maar doordat we hard werken voor cliënten vanuit de ‘horizontale val’, zonder werkelijk vanuit een Onverdedigde Staat aan de ontmoeting deel te nemen. Onze zorgsystemen zijn ingericht op het vermijden van aansprakelijkheid, het managen van risico’s en het dwangmatig fixen van symptomen. Dat werkt uitstekend bij een acute medische ingreep, maar het is funest voor de fysiologie van de Bedekte Mens die tegenover je zit. Hoe wordt jouw eigen gereguleerde, verticale aanwezigheid (presence) de krachtigste interventie om de Sluier te laten zakken? Daar gaan we het niet alleen over hebben — dat gaan we met elkaar beoefenen en doorvoelen op een manier die je nergens anders bent tegengekomen.
Hineni (‘Hier ben ik’): Onvoorwaardelijk staan naast de mens in ballingschap
Hoe kun je écht naast je cliënt — en naast je partner, kinderen en vrienden — staan vanuit de existentiële drie-eenheid Geloof, Hoop en Liefde, terwijl die ander onderweg is door zijn eigen wildernis? Dat vraagt dat we de illusie loslaten dat wij ‘weten’ waar de ander naartoe moet bewegen. We leren de Duchess Game van de hulpverlening ontmantelen en bouwen aan de capaciteit om het leven in al zijn rauwe intensiteit toe te laten
Polyvagaaltheorie ontmoet de Ziel: Voorbij de ‘fysiologische hack’
We leren vandaag veel over de polyvagaaltheorie, hersengolven en de fysiologie van de Brace, Freeze en Shutdown. Maar veel professionals gebruiken deze kennis als het zoveelste mechanische ‘hack-trucje’ om de controle te behouden. Wij stellen de wezenlijke vraag: hoe voorkomen we dat wij ‘voor God’ gaan spelen in de spreekkamer, en hoe laten we de goddelijke stroom weer toe door elk weefsel van ons eigen zenuwstelsel? Wat vraagt het fysiologisch om een groot vat van veiligheid te bouwen, in plaats van te jagen op een vluchtige, snelle verlichting?
Duurzame transformatie én onuitputtelijke werkvreugde
Ontdek hoe dit verticale paradigma jouw cliënten niet alleen ver voorbij het ‘sociaal-maatschappelijk aanvaardbaar functioneren’ brengt, maar jou bevrijdt uit de benauwing van het redderssyndroom. Je leert hoe je jouw vat vult terwijl de kraan openstaat, waardoor je de passie, de rust en de onuitputtelijke energie voor je vak definitief herwinneert.
Sprekers op een Rij
Suze Maclaine Pont
Suze Maclaine Pont is traumatherapeuit en theoloog (i.o. Aberdeen University). Zij is oprichter van de Integratieve Trauma Opleiding, voorzitter van Stichting Formatio en auteur van ‘Het onvoltooide mens-zijn’. Tijdens dit symposium komt haar nieuwe boek, ‘De bedekte mens’ uit over schaamte & intimiteit.
Karen Smets
Karen Smets is arts en integratief trauma therapeut. Zij was 20 jaar klassiek huisarts in Belgie en heeft zich de afgelopen jaren vooral toegelegd op het combineren van haar werk als arts met het begeleiden van patienten en clienten terug naar mens zijn. Zij is lid van de Identiteitsraad van Stichting Formatio.
Samen met Suze geeft Karen lezingen door Nederland en Belgie.
Jakko Smit
Jakko Smit is trauma therapeut en voormalig stedebouwkundig ingenieur. Hij begeleidt samen met Suze al 7 jaar clienten door het leven en de perikelen van mens-zijn. Zijn specialiteit is relaties en hoe mensen elkaar kunnen vinden in diepe verbinding met elkaar (of juist die verbinding weer kunnen terugvinden waar die moeilijk is).
Spreker 4 Wordt binnenkort bekend
Voor deze editie van het symposium hebben wij een hele speciale spreker op het oog. Zodra definitief vastligt dat deze persoon komt maken wij dat hier bekend.
Spreker 5 Wordt binnenkort bekend
Voor deze editie van het symposium hebben wij een hele speciale spreker op het oog. Zodra definitief vastligt dat deze persoon komt maken wij dat hier bekend.
Spreker 6 Wordt binnenkort bekend
Voor deze editie van het symposium hebben wij een hele speciale spreker op het oog. Zodra definitief vastligt dat deze persoon komt maken wij dat hier bekend.
Practische Informatie
Waarom dit symposium?
We leven in een maatschappij die geobsedeerd is door maakbaarheid en prestatie
Maar wat als ons leven daar fysiologisch helemaal niet voor bedoeld is?
Wat als de ultieme bestemming niet is om vlekkeloos en rimpelloos te functioneren, maar om de Sluier van toxische schaamte af te leggen en ons alsnog te ontvouwen tot de unieke mens die we in potentie zijn? Wat als we niet ‘af’ zijn, niet ‘af’ hóéven zijn en fysiologisch gezien niet eens ‘af’ kúnnen zijn?
De embryologie van Jaap van der Wal laat ons zien dat de kracht die ons ooit in beweging bracht — de onzichtbare, goddelijke intelligentie die een eencellig, vloeibaar organisme aanzette tot de vorming van een complex mens — nooit stopt
Je cliënt is niet stuk. Er is geen ‘oorspronkelijke staat’ die kapot is gegaan en die jij als hulpverlener vanuit je redderssyndroom moet restaureren. We zijn simpelweg een levenslang embryo, permanent in wording. Alleen is onze maatschappij daar niet op ingericht, en is ons zenuwstelsel door vroege onveiligheid fysiologisch stilgezet in de kramp van de overleving (Brace, Freeze of Shutdown).
Van defensieve theorie naar de Onverdedigde Staat in de spreekkamer
Als arts, therapeut, psycholoog, coach of pastoraal werker heb je het prachtige, heilige vak om mensen op deze existentiële reis door hun eigen wildernis te begeleiden. We leren daarvoor diagnoses, protocollen en evidence-based behandelmethoden. Al die kennis is waardevol en vormt het onmisbare eerste been.
Maar de meest wezenlijke ’tool’ die jij in de spreekkamer introduceert, bestaat helemaal niet uit wat je allemaal weet. Het bestaat uit wie JIJ bent.
We weten intuïtief allemaal dat de kwaliteit van de relationele bedding de doorslag geeft. Maar wat betekent dat echt als de Sluier van de ander openbreekt en de chemie van de toxische schaamte door de kamer stroomt? Wat vraagt het van jouw zenuwstelsel om onverdedigd, zonder $0\%$ intentie, aanwezig te blijven wanneer de ander in een fysiologische collapse raakt? Dit vraagt niets van jouw verstand als professionele hulpverlener, maar alles van jouw capaciteit als méns.
Over het symposium
Tijdens dit eendaagse symposium — rondom de lancering van het boek De bedekte mens. We onderzoeken wat mens-zijn werkelijk van ons vraagt. Van onze cliënten, én van onszelf.
Verwacht geen doorsnee congres met eenrichtingsverkeer, saaie PowerPoint-presentaties of sprekers die vanaf een veilige afstand ‘wijsheden’ komen verkondigen. In plaats daarvan gaan artsen, therapeuten, theologen en psychiaters wezenlijk met elkaar de arena in. Van mens tot mens. Van zenuwstelsel tot zenuwstelsel. In een open, levendige en intieme dialoog met de zaal.
Ons mens-zijn is onvoltooid. En díé reis begeleiden wij. Hoe worden we de bedding die de wedergeboorte van de ander mogelijk maakt?
Praktische informatie
-
Locatie: Een prachtig, rustig kerkje in Terheijden (direct naast Breda – in een omgeving met diepe rust, perfect bereikbaar voor zowel Nederlanders als Vlamingen).
-
Tijd: 10:00 – 17:00 uur (om 9:30 staat de koffie klaar, om 17:00 uur ronden we af met een feestelijke borrel).
-
Inclusief: Aan het eind van de dag krijg je een prachtig vormgegeven, gesigneerd exemplaar van het boek mee naar huis.
Het is tijd voor een nieuwe blik en tijd voor het tweede been in de zorg. Neem je collega’s mee en wees van harte welkom.